Verslag Pannenkoekenloop 2019

Zondagochtend 07:00 uur de wekker gaat gewoon op dit ongewoon vroeg uur, waarom? Nou de jaarlijkse Pannenkoekenloop staat op de agenda. Voor mij iets nieuws tijdens het lopen, natuurlijk al wel van anderen gehoord maar geen idee wat mij te wachten staat. 

08:00 10 man sterk 2 auto’s en hop richting Epen in zuid Limburg. Koffie met een halve vlaai per persoon stond op ons te wachten in Hotel Krijtland. Wel of geen slagroom? Belangrijke keuze zo op de zondagochtend natuurlijk. 
Om 10:00 stonden we allemaal klaar met een stukje vlaai in de maag om te beginnen aan een mooie tocht. De weergoden zijn ons goed gezind want zij zeiden dat het niet meer zou gaan regenen.  

Na de vele kilometers die ik de afgelopen tijd in de benen had zitten, durfde ik het wel aan om voor de langste afstand te kiezen, 20KM. Samen met Frank en Janneke begonnen we aan ons rondje en zagen we daar nu zelfs wat zonnestralen door de wolken heen komen?  

We liepen Epen uit over de ouwe Smockelaers route langs de Gelato Farm, ijsje pakken? Nee we lopen door, zo België in. Dat bergafwaarts gaat toch wel erg makkelijk, zo kan ik dit wel 20KM volhouden. Frank had wel het idee dat we ergens een afslag gemist hadden, want we zouden toch nu al wel een klimmetje moeten maken. Maar ik dacht “prima”, zolang het naar beneden gaat, geen probleem. Komen we daar al langs Moeder de Gans, hier zouden we ons eerste speciaal biertje kunnen pakken. Ook niet gedaan het was tenslotte pas 10:30. 

En ja hoor waar je naar beneden gaat zal je ook een keer omhoog moeten en we zaten helemaal niet verkeerd want voor onze neus kwam dan toch echt de eerste serieuze klim eraan. Nou dit was toch even iets anders dan de Gulberg op. En Frank maar kletsen, want die had hier vaker gelopen en wist steeds wel te vertellen wat er ongeveer aan zat te komen. Inderdaad je leest het goed Frank maar kletsen terwijl Janneke er ook gewoon bij was. Oh ja ik zelf liep achteraan, stiekem toch wel pittig z’n klim(metje). 
Maar eenmaal boven was het echt genieten, wat een mooie panorama’s en de Kasteelstraat deed zijn naam eer aan met een schitterend kasteel dat eraan lag. Het beetje regen wat er viel, negeerden we gewoon en genoten weer van de fijne afdaling die we konden maken. 

En Frank die wist het nog steeds te vertellen, straks na de volgende klim krijgen we het Panorama hotel, en ja hoor ook dit hotel deed zijn naam eer aan weer een prachtig uitzicht over de vallei. Helemaal aan de overkant zagen we Hotel Krijtland zelfs liggen. Dus hup snel afdalen want dan zullen we er toch wel bijna zijn. Nee weet Frank te vertellen straks bij de Koe naar rechts, of toch rechtdoor dan ben je binnen een paar KM’s terug. Uiteraard gingen we bij de Koe rechtsaf want we hebben ons ingeschreven voor de 20 en alles daaronder zou zonde zijn. 

Kort daarna haken we mooi aan bij de lopers van de marathon Vaals-Maastricht, respect dat je door dit schitterende heuvelachtige landschap een hele marathon gaat lopen. We hoorden er een KM of wat helemaal bij. Ze riepen ons zelfs nog na dat we verkeerd liepen toen wij onze eigen route verder vervolgden. 

Ja daar komt die dan echt aan de laatste klim van de dag weet Frank ons te vertellen; de Schweiberg. Na dit klim(metje) is het alleen nog maar afdalen tot aan het hotel. Van binnen maakte ik wel een klein vreugdesprongetje, want de benen begonnen toch wel zwaar aan te voelen. Nou dit was natuurlijk geen klimmetje, maar voor mijn gevoel, misschien ook wel echt, de langste en zwaarste klim van de dag. Halverwege kwamen we nog de andere groep tegen in hun laatste lus en ik kon er nog net een glimlach uit persen en roepen dat het prima ging. Ondertussen was er wel een gat gevallen en hing ik achterop, maar ik loop gelukkig nog. Sprintje tot aan het bankje!! hoor ik Frank roepen. Nou het mag geen sprintje genoemd worden maar ben wel doorgelopen tot aan het bankje.  

De kortste route terug is hier links, maar dan kom je niet tot 20+ KM’s. Dus ja wat doe je dan? Loop/sjok je maar weer verder want ik wil toch wel boven de 20KM uitkomen vandaag. Gelukkig was het alleen nog maar bergafwaarts en kwam het hotel al vrij snel in zicht. Wat een heerlijke tocht en uiteindelijk toch een heerlijk gevoel na zo’n flinke inspanning. Nu op naar die warme douche in het hotel. Nou ja inmiddels lauwe douche maar niet minder fijn. En wat smaken die pannenkoek en dat biertje dan toch extra lekker. 

Volgens mij komt er volgend jaar gewoon weer een Pannenkoekenloop en ik ga daar gewoon weer bij zijn! Organisatie bedankt! Ik heb volop genoten!

Groetjes Huub Paling