LOGO Midwinter Trail, 10 februari 2019

Een trail lopen? Nee, dat ik niks voor mij. Over onverharde paden? Asjeblieft zeg, ik loop nu eenmaal het liefst over mooie vlakke geasfalteerde (fiets)paden. En die heb je genoeg in de omgeving van Nuenen. Bovendien, ik heb veel te veel schrik voor eventuele blessures. In het verleden al een paar keer enkelbanden afgescheurd. Als ik dan ook nog hoor dat enkele weken geleden Annet te Vaarwerk een zware blessure aan haar enkel heeft opgelopen bij een LONU training (sterkte nog, Annet!!) dan weet ik bijna zeker dat ik hier niet aan moet beginnen.

Maar dan, een vriend van mij die lid van LOGO is, spreekt mij aan : “Jij doet zondag 10 februari toch wel met ons mee, hè?” En dan blijkt dat ik toch wel weer makkelijk over te halen ben ……. Dus toch nog ingeschreven.

Nu was het de dagen voor de trail niet echt fraai weer. Veel storm en regen: niet echt iets om over enthousiast te worden. Zondags toch maar in de auto gestapt richting Geldrop naar het gebouw van Scouting Hikegroep waar verkeersregelaars in de stromende regen je naar een parkeerplaats loodsten. In het scoutinggebouw was mogelijkheid tot omkleden en je kon je spullen bewaakt achterlaten. Altijd prettig! De start was net aan de andere kant van de snelweg A67 bij Café de Boerderij. Vanaf 9 uur werd er al gestart door wandelaars voor 24 km of vanaf 10 uur voor de 16 of 8 km wandelen. Hardlopers konden ook kiezen voor 24, 16 of 8 km, vertrekkend om 10.30, 11.00 en 11.30 uur.

Voor de warming up heb ik me snel even aangesloten bij een groepje LOGO’ers. Was geen enkel probleem. Zo zie je maar weer: we zijn geen concurrenten maar collega-verenigingen.

Dan om 11.30 uur, goed opgewarmd, was het onze beurt om te starten. Zowaar waren de weergoden ons gunstig gezind, want de regen was aardig opgehouden. De trail zelf was toch wel heel erg zwaar, vond ik. Misschien was het ook de nieuwigheid, hoewel ik van anderen na afloop ook hoorde dat zij het pittig vonden. Door de regen waren het bos en de heidevelden namelijk heel drassig. In de uitnodiging stond ook iets over mulle zandpaden. Nou mooi niet: het was af en toe klunen door de blubbermodder. Wel apart (en dus eigenlijk ook wel heel erg leuk).

Minder leuk was dat we onderweg ergens fout zijn gelopen (lintje gemist?) hetgeen ons groepje pas merkte toen we op een punt kwamen waar we al eerder geweest waren. Stuk terug moeten gaan maar later konden we de route weer ergens oppikken. Gevolg was dat we i.p.v. 8 km nu 9 km door de route zijn heen geploegd. Ach, een gratis km erbij gekregen zullen we dan maar zeggen. Na afloop bleek dat er veel meer lopers de mist in zijn gegaan met de juiste route te volgen. Puntje voor de evaluatie door de organisatie denk ik dan maar.

Na de 8 km, pardon 9 km, na de finish weer bij kunnen komen met een welverdiende kom erwtensoep, een kop koffie of thee en een Snelle Jelle, door de organisatie uitgedeeld. Daarna moe maar voldaan, zoals dat heet, weer in de auto gestapt terug naar Nuenen met de constatering dat ik de trail leuker vond dan ik van tevoren had gedacht.

Met sportieve groet,
Jaap Riet